كمال‌گرايي و اهمال‌كاري تحصيلي: نقش واسطه‌اي نشخوار فكري

مقدمه: كمال گرايي روابط پيچيده اي از حيث انواع متفاوت با اهمال كاري دارد و از طرف ديگر مطالعات اندكي به بررسي مكانيسم هاي زيربنايي در رابطه بين كمال گرايي و اهمال كاري پرداخته اند. ازاين رو هدف مطالعه حاضر بررسي نقش واسطه اي نشخوار فكري به عنوان يك مؤلفه شناختي در رابطه بين كمال گرايي و اهمال كاري است. روش: بدين منظور نمونه اي شامل 277 دانشجو (زن و مرد) در مقطع كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكتري از چهار دانشگاه دولتي به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شد. براي جمع آوري داده ها دانشجويان به مقياس كمال گرايي فراست، مقياس اهمال كاري سولومون و راثبلوم و مقياس سبك پاسخ نشخواري پاسخ دادند. به منظور تحليل داده ها از مدل يابي معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج: نتايج نشان داد كه كمال گرايي و نشخوار فكري پيش بيني كننده هاي خوبي براي اهمال كاري محسوب مي شوند. همچنين بر اساس يافته هاي مدل يابي معادلات ساختاري روابط علي معنادار و مثبت بين كمال گرايي، نشخوار فكري و اهمال كاري وجود دارد و نقش ميانجي نشخوار فكري در رابطه بين كمال گرايي و اهمال كاري تائيد شد. بحث و نتيجه گيري: اين يافته ها نشان دهنده اين است كه به كارگيري نشخوار فكري به عنوان يك راهبرد مقابله اي در افراد با كمال گرايي منفي منجر به اهمال كاري و تعلل ورزي بيشتر مي شود.