كاربست تئوري شناخت اجتماعي در پيش بيني عوامل موثر بر اهمال كاري تحصيلي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي البرز درسال 1396

سابقه و هدف: اهمال كاري تحصيلي از مشكلات شايع در بين دانشجويان است و از اصلي ترين عوامل شكست در رابطه با مسائل مرتبط با يادگيري است. اين مطالعه باهدف بررسي اهمال كاري تحصيلي و ارتباط آن با مؤلفه هاي تئوري شناختي اجتماعي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي البرز در سال ۱۳۹۶ انجام گرفت. روش ها: اين مطالعه مقطعي بر روي ۳۰۰ دانشجوي انتخاب شده به روش تصادفي طبقه اي انجام گرفت. ابزار گردآوري داده شامل مشخصه هاي دموگرافيك، پرسشنامه اهمال كاري تحصيلي و سازه هاي الگوي شناخت اجتماعي بود. نتايج اين مطالعه به كمك نرم افزار SPSS و با در نظر گرفتن سطح معني داري 0.05 با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي ( T Test - Anova - ضريب همبستگي پيرسون و آناليز رگرسيون خطي) مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين سني دانشجويان موردمطالعه 8.8 ± 0/22 بود كه 59% دختر و 80% مجرد بودند. ميانگين نمره اهمال كاري تحصيلي 4.24 ± 12.41 بود و اختلاف بين زنان و مردان، متأهلين و مجردان، گروه هاي مختلف سني و رشته اي از اين نظر معني دار بود. بين اهمال كاري تحصيلي و خودكارآمدي و خودكنترلي همبستگي خطي منفي و معني داري وجود داشت و اين دو متغير از عوامل پيش بيني كننده اهمال كاري تحصيلي در بين دانشجويان بودند. نتيجه گيري: خودكارآمدي و خودكنترلي دو متغير پيش بيني كننده اهمال كاري تحصيلي مي باشند كه با طراحي راهبردهاي مناسب در اين زمينه مي توان شاهد كاهش اهمال كاري تحصيلي بود.