بررسي مباني حكمي رمز و نماد در انديشه ملاصدرا

جستار حاضر با ارائه پرسشي بنيادين در باب رمز و تمثيل، به جستجو و تبيين مباني فلسفي رمز و نماد در حكمت متعاليه با روش توصيفي و تحليلي پرداخته است و با طرح اين فرضيه كه رمز و تمثيل، ريشه در عالمَ مثال و عالم عقل داشته و از سوي ديگر، به پالايش دروني و خيالِ مهذّبِ هنرمند گره خورده است، منتهي به نتايجي شده كه از مهم ترين آن ها مي توان كاركرد خيال در تجسيمِ معاني و ترويحِ اجسام، نسبي بودن بيان نمادين، اشتراك معنويِ تشكيكيِ نماد در اشاره به حقيقت ذو مراتب و درك ساحت هاي گوناگون نماد مطابق با مراتب وجودي انسان را نام برد. در بخش اول اين نوشتار، مبادي فلسفي و حكمي ناظر به بحث نماد در ذيل عناويني مورد بحث قرار گرفته است و در بخش دوم نيز محورهاي قابل پذيرش به عنوان وجوه حكمي رمز و نماد و نيز مصاديقي از آن، ارائه گشته است.