نقش واسطه اي هوش هيجاني در رابطه جو عاطفي خانواده با انگيزش پيشرفت

مقدمه : انگيزش پيشرفت حالتي از يادگيري شخصيتي است كه افراد را ترغيب مي كند براي موفقيت، خشنودي و استانداردهاي شخصي عالي تلاش كند. هدف:هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه اي هوش هيجاني در رابطه بين جوعاطفي خانواده و انگيزش پيشرفت بود. روش: پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش نيز شامل دانش آموزان دختر مدارس دولتي دوره دوم متوسطه منطقه 3 شهر تهران بود كه از اين بين، 330 نفر به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به پرسشنامه هوش هيجاني بارآن (1980) ، پرسشنامه جوعاطفي خانواده هيل برن (1964) و پرسشنامه انگيزه پيشرفت هرمنس(1970) پاسخ گفتند. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير استفاده شد. يافته ها: نتايج آزمون تحليل مسير نتايج نشان داد كه مدل مورد استفاده پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار است. نتايج مدل نيز نشان داد كه جو عاطفي خانواده با هوش هيجاني و انگيزش پيشرفت رابطه مثبت مستقيم(P 0/01) دارد. هوش هيجاني با انگيزش پيشرفت رابطه مستقيم(P 0/01) دارد. در نهايت نتايج نشان داد كه هوش هيجاني در رابطه بين جوعاطفي خانواده و انگيزش پيشرفت نقش واسطه اي (P 0/05)دارد. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش شواهدي فراهم مي آورد كه هوش هيجاني و جو عاطفي خانواده قادر به پيش بيني انگيزش پيشرفت بوده است و اين يافته مي تواند گامي در جهت شناخت بيشتر ماهيت انگيزش پيشرفت محسوب شود.