پيش بيني خلاقيت دانش آموزان بر مبناي عملكردهاي اجرايي مغز

مقدمه: خلاقيت به عنوان يكي از ويژگي هاي برجسته ي انساني و ارتباط آن با متغيرهاي مختلف در مطالعات متفاوت بازتاب يافته است؛ اما در مورد عملكردهاي اجرايي كم تر نمود يافته است. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين خلاقيت و عملكردهاي اجرايي مغز (استدلال و حافظه كاري و سازمان دهي) با توجه آراء و نتايج متناقض قبلي، در نمونه اي از دانش آموزان مقطع راهنمايي (متوسطه اول) شهرستان سقز بود. روش: 318 نفر از دانش آموزان مقياس هاي خلاقيت عابدي و عملكردهاي اجرايي (استدلال و حافظه كاري وكسلر و سازمان دهي آندره ري) را تكميل كردند. داده ها با همبستگي ساده و رگرسيون چندگانه تحليل گرديد. يافته ها: نتايج حاصل از همبستگي و رگرسيون نشان داد كه مؤلفه ي استدلال رابطه ي مثبتي با خلاقيت كل داشته (0/149= r) و مي تواند 2/43 درصد از واريانس آن را پيش بيني نمايد. همچنين انعطاف پذيري رابطه ي معناداري با استدلال (0/198 = r) و حافظه ارقام معكوس (0/156 =r) دارد. نتيجه گيري: مؤلفه ي استدلال مي تواند نقش معني داري در پيش بيني خلاقيت داشته باشد. اين امر مي تواند تلويحي براي آموزش اين مهارت ها در دانش آموزان و چگونگي رابطه بين اين متغيرها باشد.