بررسي تأثير آموزش رفتاري مهارت‌هاي همدلانه، بر سطوح همدلي و نظام‌مند‌سازي در كودكان داراي اتيسم‌ در شهر تهران

هدف. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي اثر آموزش رفتاري مهارت هاي همدلانه بر سطوح نظام مند سازي و همدلي در كودكان داراي اتيسم با عملكرد بالا است. روش: جامعۀ آماري اين تحقيق، كودكان 7 تا 12 سالۀ داراي اتيسم با عملكرد بالا در شهر تهران بودند. نمونۀ مورد نظر شامل 12 كودك پسر داراي اتيسم (6 نفر گروه آزمايش و 6 نفر كنترل) با عملكرد بالا بود كه با روش نمونه گيريِ دردسترس انتخاب شدند. براي بررسي متغيرهاي نظام مند سازي و همدلي، فرم كودكانِ پرسشنامۀ همدلي بَهر و تحليل بَهر (بارون كوهن، 2002) توسط مادران هر دو گروه، در ابتدا و پايان دوره تكميل شد. يافته ها: تحليل نتايج پژوهش از طريق آزمون t وابسته نشان داد كه هر دو متغير گروه آزمايش در پايان آموزش، افزايش معناداري نسبت به ابتدا داشت. نتيجه گيري: مي توان نتيجه گرفت كه آموزش مهارت هاي همدلانه مي تواند در نمرۀ همدلي و نظام مند سازي تغييرات معناداري ايجاد كند.