بررسي كاركردهاي خوش‌نويسي سه‌بعدي با رويكرد مبلمان شهري (مطالعه موردي: آثار حجمي نوشتاري شهرستان‌هاي تهران و مشهد، از سال 1390 تا 1394هجري شمسي)

تركيب و چينش حروف، با هدف اثربخشي به محتواي متن، از اركان خوش‌نويسي شهري ‌است. با تبديل تايپوگرافي دوبُعدي به سه‌بُعدي، شدت اثربخشي نوشتار بيش‌تر مي‌شود و چنان‌چه اين آثار در فضاهاي عمومي نصب شوند، بايد علاوه ‌بر رعايت خصوصيات ذاتي تايپوگرافي، معيارهاي مبلمان شهري نيز در نظر گرفته شود. هدفِ پژوهش بررسي ويژگي‌هاي بصري و تجسمي آثار نوشتاري سه‌بعديِ اجراشده در شهرستان‌هاي تهران و مشهد، در فاصله سال‌هاي 1390 تا 1394هجري شمسي است ؛ و در پي پاسخ به اين پرسش است: ويژگي بصري و تجسمي آثار مذكور چيست و چطور دسته بندي مي‌شوند؟ رويكرد پژوهش، كمي و كاربردي و روش پژوهش، تحليلي و تطبيقي است. جمع‌آوري اطلاعات، كتاب‌خانه‌اي و ميداني بوده و جامعه آماري، آثار تايپوگرافي سه بعدي اجراشده در تهران و مشهد است. نمونه‌گيري براي دست‌يابي به بيش‌ترين داده‌هاي آماري، هدفمند است. به اين معنا كه موارد با حداكثر اختلاف انتخاب شده‌اند. مبناي انتخاب، آمار آثار خوش‌نويسي شهري در شهرهاي تهران و مشهد است كه توسط سازمان زيباسازي شهرداري‌ها اجراشده و در سطح شهر نصب گرديده است. تامل در اين آثار، نشان مي‌دهد كه به‌خصوص در مشهد، گرايش سفارش‌دهندگان و هنرمندان، بيش‌تر به استفاده از مضامين مذهبي است. نتيجه آن سبب پديدآمدن آثار تكراري است كه كم‌تر مي‌توان در آن خلاقيتي يافت. يا با محيط خود تناسب ندارند و يا خوانش سريع و ساده آن‌ها براي مخاطبِ عام ميسر نيست. اين نشان مي‌دهد كه توجه به ويژگي‌هاي بنيادين تايپوگرافي، رعايت معيارهاي گرافيك محيطي و مبلمان شهري، دقت در شيوه جانمايي و مكان‌يابي آثار، خلاقيت در ايده‌پردازي و استفاده از فونت مناسب، مي‌تواند به تناسب حداكثري اثر با محيط كمك كند.