اثربخشي مداخله تنظيم هيجان بر ميزان تحمل پريشاني و مشكلات تنظيم هيجان در زنان مبتلا به سردرد تنشي

مقدمه: اختلال سردرد تنشي ازاختلالات روان تني رايج است كه علاوه بر علائم جسماني، روان را نيز درگير كرده و باعث آسيب در جنبه هاي مختلف زندگي مي شود. ازآنجاكه استرس و آشفتگي هاي هيجاني عوامل راه انداز مهم در انواع سردرد هستند، تنظيم هيجان مي تواند به عنوان عاملي مهم در سازگاري و كنترل مؤثر اين اختلال مطرح باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش تنظيم هيجان بر ميزان تحمل پريشاني و كاهش مشكلات تنظيم هيجان در زنان مبتلا به اختلال سردرد تنشي انجام شد. روش بررسي: اين پژوهش نيمه تجربي با پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري در دو گروه آزمايش و كنترل انجام شد. جامعه آماري پژوهش زنان مبتلا به سردرد تنشي شهر اصفهان در سال91 بودند.30بيمار به روش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. بيماران قبل از درمان به تكميل پرسشنامه هاي مشكلات تنظيم هيجان (DERS)و تحمل پريشاني (DTS) مبادرت نمودندو در پايان نيز در مرحله پس آزمون و پيگيري اين ارزيابي صورت گرفت. مدت دوره مداخله درماني براي گروه آزمايش ۸ جلسه بصورت هفته اي يك جلسه بود. پيگيري ۳۰ روز بعد از پس آزمون انجام گرفت. داده ها با استفاده ازتحليل كواريانس و نرم افزار SPSS20 تجزيه و تحليل شد. نتايج: تحليل يافته ها نشان داد تنظيم هيجان باعث كاهش ميزان مشكلات تنظيم هيجان و بهبود تحمل پريشاني بيماران مبتلا به سردرد تنشي مي شود. (0.001 p). نتيجه گيري: نتايج نشان داد آموزش تنظيم هيجان، با آگاه نمودن مبتلايان به سردرد از هيجان هاي مثبت و منفي خود و كمك به پذيرش و ابراز به موقع آن ها، مي تواند منجر به كاهش مشكلات تنظيم هيجان و بهبود تحمل پريشاني در آن ها شود.