نظريه بهينگي لايه‌اي و كاربرد آن در زبان فارسي

مقالۀ حاضر تحقيقي توصيفي ـ تحليلي در باب كاربرد نظريۀ بهينگي لايه اي در زبان فارسي محاوره اي است. از آنجا كه نظريۀ بهينگي موازي، قادر به بررسي لايه هاي مياني در فرايندهاي صرفي ـ واجي نيست، در اين تحقيق براي نخستين بار لايه هاي مياني در فرايندهاي واژ ـ واجي زبان فارسي در نظريۀ بهينگي لايه اي تحليل شده است. نمونه هاي اين مقاله مبتني بر زبان فارسي است كه با استفاده از پايگاه داده هاي زبان فارسي و منابع مكتوب، انتخاب شده اند. نظريۀ بهينگي لايه اي انگاره اي جديد از تركيب نظريۀ بهينگي موازي و صرف ـ واج شناسي واژگاني است و شامل چندين نگاشت است كه به طور متوالي از درونداد به برونداد مرتب شده اند. لايه هاي مياني در نظريۀ بهينگي لايه اي، ترتيب انجام فرايندهاي صرفي ـ واجي را بازنمايي مي كند. در اين مقاله، رخداد فرايندهاي كشش جبراني، درج و حذف بررسي شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه نظريۀ بهينگي لايه اي تحليل شفاف تري از لايه هاي مياني در جريان اعمال فرايندهاي واژ ـ واجي زبان فارسي ارائه مي دهد.