جداسازي و شناسايي باكتري‌هاي نمك‌دوست توليدكننده آنزيم آسپاراژيناز از درياچه اروميه

اهداف: مطالعه حاضر با هدف جداسازي و شناسايي باكتري‌هاي نمك‌دوست توليدكننده آنزيم آسپاراژيناز از درياچه اروميه و تاثير غلظت‌هاي مختلف نمك و دما بر ميزان آسپاراژيناز ترشحي انجام شد.مواد و روش‌ها: براي جداسازي باكتري‌هاي تحمل‌كننده نمك و نمك‌دوست، نمونه‌هاي آب و لجن درياچه اروميه در محيط‌هاي MH و SWN كشت داده شدند. سپس قدرت ترشح آسپاراژيناز جدايه‌ها در محيط M۹ نمكي بررسي شد. ميزان ترشح جدايه‌ها در غلظت‌هاي نمكي ۱۰، ۲۰، ۳۰ و ۴۰% و دماهاي ۳۰، ۳۵، ۳۷، ۴۵ و °C۵۰ بررسي شد. دو جدايه با توان ترشح آسپاراژيناز بالا پس از رنگ‌آميزي گرم، از طريق توالي‌يابي ژن ۱۶S rRNA شناسايي شدند. يافته‌ها: در مطالعه حاضر، از ۵۷ جدايه به‌دست‌آمده، ۱۰ جدايه داراي توان ترشح آسپاراژيناز بودند و ۲ جدايه A۲ و A۳ به‌عنوان جدايه‌هاي برتر انتخاب شدند. جدايه A۳ در دماي °C۳۵ و غلظت ۱۰% نمك بزرگترين هاله (۵۴ميلي‌متر) و جدايه A۲ در همين دماي ۳۵ و غلظت ۴۰% نمك بزرگترين هاله (۵۲ميلي‌متر) را ايجاد كرده‌اند. براساس نتايج بررسي مولكولي ژن ۱۶S rRNA، جدايه A۲ شباهت ۹۸/۹درصدي به سويه هالوموناس الونگاتا و جدايه A۳ شباهت ۱۰۰درصدي به باسيلوس آريابهاتاي داشتند. نتيجه‌گيري: باكتري‌هاي جداشده از درياچه اروميه منبع بالقوه‌اي از آنزيم آسپاراژيناز هستند. هالوموناس الونگاتا و باسيلوس آريابهاتاي جداشده از درياچه اروميه مي‌توانند براي توليد آسپاراژيناز با عوارض جانبي كمتر براي درمان بيمارن مبتلا به سرطان استفاده شوند.