تأثير توان‌بخشي رايانه يار بر بهبود عملكرد حافظه فعال و بازشناسي اشكال در دانشجويان

زمينه و هدف: رسيدن به عملكرد بهينه به همراه بهبود حافظه و بازشناسي از مهم ترين اهداف دانشجويان در زمينه ي پيشرفت تحصيلي است. پژوهش حاضر با هدف تأثير توان بخشي رايانه يار بر بهبود عملكرد حافظه فعال و بازشناسي اشكال در دانشجويان طراحي صنعتي دانشگاه هنر اسلامي شهر تبريز انجام شد. مواد و روش ها: طرح پژوهش حاضر به صورت نيمه آزمايشي با دو گروه 15 نفري آزمودني انجام شد. شركت كنندگان به صورت تصادفي ساده انتخاب و در گروه هاي آزمايش و كنترل قرار گرفتند. بدين صورت كه هر گروه شامل 15 نفر بود. ابزار پژوهش شامل برنامه كامپيوتري توان بخشي رايانه يار و آزمون حافظه فعال و بازشناسي اشكال بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيره صورت گرفت. يافته ها: تحليل داده ها نشان داد كه بين ميانگين نمره هاي پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايش و كنترل تفاوت معني داري وجود داشت (0/01=p )، به نحوي كه توان بخشي رايانه يار باعث بهبود حافظه فعال و بازشناسي اشكال در افراد گروه آزمايش شده است. مقايسه نمره پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايش و كنترل با اثر كوريت پيش آزمون انجام شد. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه توان بخشي رايانه يار مي تواند به عنوان يك روش براي دستيابي به عملكرد بهينه در دانشجويان طراحي صنعتي مورد استفاده قرار بگيرد.