تغييرات الگوي توزيع اشكال زيستي گياهان در امتداد گراديان ارتفاعي مراتع مغان - سبلان استان اردبيل

در مطالعۀ حاضر، الگوي توزيع اشكال زيستي مختلف در طول گراديان ارتفاعي مراتع مغان سبلان استان اردبيل ارزيابي شد. نمونه‌برداري در 11 طبقۀ ارتفاعي و در فواصل ارتفاعي 300 متري (ارتفاع 100 تا 3300 متر از سطح دريا) انجام شد. در هر طبقۀ ارتفاعي، 30 پلات يك مترمربعي براي جمع‌آوري داده‌هاي پوشش گياهي (تراكم، فراواني و درصد تاج پوشش) استفاده و ‌سپس به‌منظور بررسي رابطۀ ارتفاع با شاخص‌هاي پوشش گياهي در طبقه‌هاي مختلف ارتفاعي از آزمون تجزيه واريانس و براي مقايسۀ ميانگين‌ها و گروه‌بندي شاخص‌ها از آزمون دانكن بهره‌گيري شد. مدل‌هاي رگرسيون به‌منظور ارزيابي روابط ارتفاع با شاخص‌هاي پوشش گياهي براي اشكال‌ مختلف زيستي ترسيم شدند. به‌طور‌كلي 386 گونه شامل 44 خانواده و 200 جنس در منطقۀ مطالعه‌شده شناسايي و ثبت شد. تروفيت‌ها و همي‌كريپتوفيت‌ها به‌ترتيب با 164 و 162 گونه غالب‌ترين اشكال زيستي در منطقۀ ‌مطالعه‌شده بودند؛ در‌حالي‌كه فانروفيت‌ها با 3 گونه كمترين فراواني را داشتند. تراكم، درصد تاج پوشش، شاخص اهميت گونه، تنوع و غناي گونه‌اي در تروفيت‌ها با افزايش ارتفاع كاهش يافت؛ در‌حالي‌كه همي‌كريپتوفيت‌ها روند افزايشي نشان دادند.