مقايسه دو روش آموزش سخنراني و چند رسانه‌اي بر رفتار بهداشتي دهان و دندان دانش آموزان شهر تهران

مقدمه: آموزش يكي از روش هاي افزايش آگاهي، ايجاد نگرش و عملكرد صحيح در دانش آموزان است و انتخاب روش هاي آموزشي مؤثر از جمله اهداف و عناصر اصلي در برنامه ريزي هاي آموزشي محسوب مي شود. هدف: هدف از اين مطالعه مقايسه دو روش آموزشي سخنراني و چند رسانه اي بر رفتار بهداشتي دهان و دندان دانش آموزان شهر تهران مي باشد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مداخله اي نيمه تجربي است و جامعه آماري آن شامل كليه دانش آموزان پايه سوم ابتدايي مدارس منطقه 14 آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصيلي 95-94 مي باشد. حجم نمونه با روش نمونه گيري تصادفي ساده، 90 نفر تعيين گرديد. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته، با آلفا كرونباخ 0/8 بود. اين پرسشنامه كه شامل 27 سؤال براي دانش آموزان (7 سؤال آگاهي، 7 سؤال نگرش و 3 سؤال عملكرد مابقي دموگرافيك) بود، قبل و بعد از آموزش در اختيار نمونه ها قرار گرفت. براي آناليز داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 24 و آزمون هاي آماري تي مستقل و آنوا در سطح معناداري 0/05 استفاده گرديد. يافته ها: در گروه سخنراني ميزان آگاهي بلافاصله و يك ماه بعد از مداخله به ترتيب (0/25 ± 2/93) و (0/00 ± 3)، نگرش (0/25 ± 2/93) و (0/00 ± 3)، عملكرد (0/58 ± 2/66) و (0/59 ± 2/30) افزايش يافت كه از نظر آماري معنادار نيست (P 0/05). در گروه چند رسانه اي بلافاصله بعد از مداخله ميزان آگاهي (0/00 ± 3)، نگرش (0/00 ± 3) و عملكرد (0/3 ± 2/90) بود. همچنين ميزان نگرش (0/00 ± 3) و عملكرد (0/00 ± 3) يك ماه بعد از آن هم افزايش يافت كه از نظر آماري معني دار مي باشد (P 0/05). تغيير ميزان عملكرد نيز يك ماه بعد از مداخله در گروه چند رسانه اي (0/57+) نسبت به گروه سخنراني، از نظر آماري معنادار و بيشتر بود (P 0/05). بحث و نتيجه گيري: يافته ها نشان مي دهد كه نه تنها آموزش در ارتقاي رفتار بهداشت دهان و دندان مؤثر مي باشد، بلكه نوع آموزش در ارتقاي آن نقش بسزايي دارد. به طوري كه در همه مراحل روش آموزشي چند رسانه اي از روش سخنراني مؤثرتر بود.