بررسي ارتباط سواد سلامت با رفتارهاي تشخيصي و پيشگيرانه از سرطان‌هاي شايع در زنان مراجعه‌كننده به واحدهاي بهداشت خانواده

مقدمه: سواد سلامت مي تواند عامل تاثيرگذار در افزايش رفتارهاي بهداشتي، بهبود دسترسي به مراقبت هاي بهداشتي و افزايش كنترل افراد به سلامت فردي باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسي ارتباط سواد سلامت با رفتارهاي تشخيصي و پيشگيرانه سرطان هاي شايع در زنان مراجعه كننده به مراكز خدمات جامع سلامت دانشگاه شهيد بهشتي شهر تهران سال 1395 بود. مواد و روش كار: در مطالعه اي تحليلي از نوع مقطعي سواد سلامت 500 نفر از زنان مراجعه كننده (نمونه هاي در دسترس) به مراكز خدمات جامع سلامت (شميرانات، شمال و شرق) با استفاده از پرسش نامه سواد سلامت عملكردي بالغان بررسي شد. همبستگي بين سواد سلامت، و متغيرهاي مستقل بررسي شد. از رگرسيون لجستيك دوگانه جهت بررسي بخت انجام رفتارهاي تشخيصي و پيشگيرانه سرطان هاي شايع استفاده گرديد. يافته ها: 48/6 درصد زنان مراجعه كننده سواد سلامت ناكافي، 24/4 درصد سواد سلامت مرزي و تنها 27 درصد نمونه ها سواد سلامت كافي داشتند. سواد سلامت با تحصيلات، سن، درآمد و شغل ارتباط معني دار داشت. بين سواد سلامت با رفتارهاي تشخيصي و پيشگيرانه سرطان هاي شايع ارتباط معني دار به دست آمد. آزمون رگرسيون لجستيك دوگانه نشان داد سواد سلامت كافي بخت انجام خودآزمايي پستان و پاپ اسمير را به ترتيب 1/83 و 1/79 برابر افزايش مي دهد. بحث و نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه سواد سلامت ناكافي در بين زنان شركت كننده مشكلي شايع است، بطوري كه شانس انجام رفتارهاي تشخيصي و پيشگيرانه سرطان هاي شايع را كاهش داده است و ضروري است مداخلات لازم جهت ارتقاي سطح سواد سلامت طراحي و به اجرا در آيد.