بررسي تاثير مداخله آموزشي بر ارتقاء رفتارهاي پيشگيري كننده از سرطان پوست و عوامل مستعد كننده آن در دانشجويان دختر شهر يزد:كاربرد برخي سازه هاي مدل پرسيد

زمينه و هدف: سرطان پوست سومين علت شايع مرگ و مير در استان يزد و از نظر درگيري عضوي دومين سرطان شايع در زنان استان است. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير مداخله آموزشي مبتني بر الگوي پرسيد بر رفتارهاي پيشگيري كننده از سرطان پوست و عوامل مستعد كننده آن در دانشجويان دختر شهر يزد طراحي و انجام شد. روش كار: مطالعه مداخله اي نيمه تجربي حاضر با حجم نمونه 75 نفر  در هر گروه كه به روش تصادفي از دانشگاه هاي يزد  انتخاب شدند، اجرا شد. روايي و  پايايي پرسشنامه خودساخته تأييد شد. پرسشنامه توسط همه آزمودني ها تكميل و داده هاي حاصل تحليل شداستراتژي آموزشي  مورد استفاده شامل روشهاي چهره به چهره و بحث گروهي بود. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي تحليل شد. سطح معني داري مطالعه كمتر از 0.05 در نظر گرفته شد. يافته ها: قبل از آموزش، عوامل مستعد كننده رفتار در دانشجويان در حد متوسط (56.6%) (آگاهي در سطح متوسط (51.6%)، نگرش در حد نسبتاً خوب (66.1%)) و انجام رفتارهاي پيشگيري كننده توسط آنها در سطح نسبتاً پائيني (48%) قرار داشت. آگاهي با نگرش و رفتار و همچنين نگرش با رفتار همبستگي مستقيم معني دار داشت. آگاهي و نگرش به عنوان عوامل مستعد كننده 25.1 درصد تغييرات رفتارهاي پيشگيري كننده از سرطان پوست را پيش بيني كردند كه نگرش پيش بيني كننده قوي تر بود. نتيجه گيري: به نظر مي رسد الگوي پرسيد چارچوبي جهت طرح ريزي برنامه هاي مداخله اي به منظور ارتقاء رفتارهاي پيشگيري كننده از سرطان پوست در دانشجويان باشد.