كاربرد مدل‌هاي نيمه‌پارامتري بقا در ارزيابي عوامل خطر وابسته به زمان بر نرخ شوك‌هاي واردشده به بيماران قلبي

زمينه و هدف: يكي از اقدامات درماني در بيماران مبتلا به بيماري پرخطر و به‌ويژه نارسايي قلبي، تعبيه دفيبريلاتور قابل كاشت قلبي، (Implantable Cardioverter DefibrillatorICD)، براي پيشگيري از مرگ ناگهاني است. با توجه به برتري ICD در مقابل درمان طبي، هدف اين مطالعه، بررسي عوامل تاثيرگذار وابسته به زمان بر نرخ شوك‌هاي واردشده به بيماران توسط اين دستگاه است. روش كار: در اين مطالعه كه از نوع طولي مي‌باشد، بيماران قلبي كه از ابتداي سال ۱۳۸۴ لغايت پايان نيمه اول سال ۱۳۸۷ به مركز قلب بيمارستان قائم مشهد مراجعه كردند، بررسي شده‌اند. براي اين بيماران، به دلايل مختلف باليني براي آن‌ها ICD تعبيه گرديد. مدت زمان QRS در نوار قلبي بيماران قبل از تعبيه ICD با دقت يك هزارم ميلي‌متر با استفاده از كوليس ديجيتال اندازه‌گيري شد. علاوه بر اين، سن بيماران و نوع دستگاه ICD به‌كار رفته براي هر بيمار نيز ثبت شدند. اطلاعات به‌دست آمده با استفاده از يك مدل آماري نيمه‌پارامتري بقا و به كمك نرم‌افزار R تحليل شدند. يافته‌ها: براي اين بيماران، هر ۳ متغير تبييني ذكرشده، اثراتي معني‌دار و وابسته به زمان دارند. متغير سن با گذشت زمان اثري افزايشي، متغير نوع دستگاه اثري افزايشيكاهشي و متغير QRS اثري تقريباً ثابت بر نرخ شوك واردشده به قلب بيماران دارند. نتيجه گيري: براي يك بيمار مشخص، مدل معرفي‌شده، بر حسب مقادير سه متغير تبييني، مي‌تواند در تقويت تشخيص صحيح نصب دستگاه ICD به كار گرفته شود. همچنين دستگاه ICD از نوع single chamber نرخ شوك نابه جاي واردي كمتري نسبت به دو نوع two chambers و CRTD به قلب بيماران دارد.