ارزيابي محيط آموزشي بخش اورژانس مركز آموزشي و درماني حضرت رسول از ديدگاه يادگيرنده گان

زمينه و هدف: بررسي نگرش كارورزان و دستياران طب اورژانس بيمارستان حضرت رسول (ص) دانشگاه علوم پزشكي ايران در مورد محيط آموزشي است. روش كار: روش تحقيق از نوع توصيفي مقطعي مي‌باشد. جامعه آماري كارورزان، دستياران تخصصي دوره طب اورژانس بيمارستان حضرت رسول (ص) كه تعداد آن‌ها در نيمسال اول سال تحصيلي 96-95، 37 نفر بوده، به‌صورت سرشماري انتخاب شده است. در اين مطالعه، از نسخه فارسي روايي و پايايي پرسشنامه The Dundee Ready Education Environment Measure استفاده گرديد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي آماري توصيفي فراواني، درصد، نمودار ميانگين و انحراف معيار استفاده شده است. و براي استنباط داده‌ها از آزمون‌هاي آمار تحليلي t مستقل و كاي اسكوئر استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج مطالعه امتياز كلي محيط آموزشي در گروه دستياران برابر 2.54 ± 138 و در كارورزان 1.28 ± 99 بوده و تفاوت معني‌داري بين دو گروه وجود داشت (0.001 =p) ، بر اساس راهنماي عملي مكاليرو راف ( Roff McAleer) ميانگين امتيازي بين 101تا 150 نشان‌دهنده اين است كه نكات مثبت نسبت به نكات منفي بيشتر دانسته شده است. نتيجه‌گيري: لازم است تصميم‌گيرندگان و برنامه ريزان آموزشي تلاش بيشتري در بهبود وضعيت موجود داشته باشند.