بررسي تغييرات الكتروكارديوگرام و حداكثر اكسيژن مصرفي مردان فعال متعاقب مصرف كافئين با دستگاه Custo Diagnostic

زمينه و هدف: كافئين متيل جدا شده از گزانتين، آلكالوئيدي محرك و شايع ترين داروي مصرفي جهان است. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر مصرف كافئين بر توان هوازي و تغييرات الكتروكارديوگراف مردان فعال پس از اجراي تست بيشينه بروس بود. روش كار: 9 مرد دانشجو فعال از بين 25 نفر (ميانگين 37/1 plusmn; 9/20 سال، چربي 79/3 plusmn;21/11 و شاخص توده بدني 69/1 plusmn;49/23 كيلوگرم بر مجذور قد) در قالب طرح نيمه تجربي در دسترس و در دو شرايط كنترل و كافئين با دوز 5% با فاصله يك هفته جايگزين شدند. 60 دقيقه پس از مكمل دهي تست بروس اجرا شد. مقادير توان بيشينه هوازي محاسبه و فاصله زماني QT با نرم افزار Custo Diagnostic در هر دو شرايط اندازه گيري شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه مصرف كافئين داراي تأثير معناداري بر توان هوازي بيشينه نسبت به شرايط بدون مكمل و استراحت بود. به علاوه، فاصله زماني QT پس از اجراي فعاليت بيشينه نسبت به استراحت افزايش معناداري نشان داد (05/0p lt;). نتيجه گيري: مصرف كافئين سبب افزايش توان هوازي بيشينه و ارتفاع موج QT اينتروال بعد از اجراي فعاليت بيشينه مي شود. احتمالاً سطح و شدت ورزش مي تواند باعث افزايش دپولاريزاسيون و رپولاريزاسيون بطن و عملكرد قلب شود.