ارزيابي مؤلفه‌هاي دانشگاه كارآفرين: مطالعه موردي دانشگاه‌هاي غرب كشور

دانشگاه كارآفرين دانشگاهي است كه فعاليت هاي كارآفريني و تجاري سازي را انجام مي دهد و هدف آن بهبود عملكرد در سطح ملي منطقه اي، اقتصادي و نيز منفعت مالي دانشگاه و اعضاء هيئت علمي و دانشجويان آن است. عوامل متعددي بر شكل گيري دانشگا ه كارآفرين تأثيرگذار است، در اين پژوهش اين عوامل در دو گروه نرم افزاري و سخت افزاري تفكيك شده اند. بدين ترتيب هدف پژوهش حاضر بررسي ابعاد نرم افزاري و سخت افزاري دانشگاه كارآفرين است. پژوهش حاضر از نوع توصيفي همبستگي است كه با استفاده از فن پيمايش انجام شد. جامعه ي آماري تحقيق اعضاء هيئت علمي دانشگاه بوعلي سينا (استان همدان)، دانشگاه رازي (استان كرمانشاه) و دانشگاه كردستان (استان كردستان) (1085=N) بود. با استفاده از فرمول كوكران از جامعه كل، 240 نفر به عنوان نمونه جهت مطالعه انتخاب گرديد. روش نمونه گيري تصادفي ساده و متناسب با حجم نمونه بود. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه اي بود كه براي تعيين روايي آن از پانل متخصصان و براي سنجش پايايي آن از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد؛ دانشگاه هاي غرب كشور ازنظر تأمين شرايط نرم افزاري و سخت افزاري جهت كارآفرين شدن در حدّ مطلوبي نيستند و براي حركت به سمت دانشگاه كارآفرين بايد تغييراتي اساسي در ابعاد نرم افزاري و سخت افزاري خود ايجاد كنند. تغير محتوي دروس، استفاده از اساتيد كارآفرين و برقراري ارتباط با صنعت ازجمله پيشنهاد هايي است كه منجر به تبديل دانشگاه ها به دانشگاه كارآفرين مي شوند.