سوگسروده ها و مصيبت خواني ها در ادبيات استان بوشهر

منطقۀ بوشهر از نظر تاريخي داراي سابقه‌اي بسيار درخشان است. اين اقليم، يكي از مراكز مهم و قديمي تمدن و فرهنگ ايران زمين محسوب مي‌شود كه داراي قدمت و تمدني كهن است. اين درخشش به ويژه در آواها، نواها و اشعار نوحه‌ها در آيين‌هاي سوگواري جلوۀ بيشتري دارد. با توجه به شرايط اقليمي و محيطي، فرهنگ عامه و بافت سنتي غالب براين استان، نوحه در آن از جايگاه بالايي برخوردار است. در اين ميان نقش و اهميت شعر در ساخت نوحه، جايگاهي درخور و شايسته است. شيوۀ اين پژوهش كتابخانه‌اي است؛ اما در برخي از موارد از شيوۀ ميداني نيز استفاده شده‌است. دستاورد اين پژوهش و هدف اساسي از طرح اين مساله شناخت اشعار مختلف نوحه در زمينه‌هاي خاص از جمله ذكر، نوحۀ پيش‌خواني، نوحۀ پامنبري، نوحۀ سينه‌زني دوره‌اي، لايي‌لايي، سرود يا سرور، اشعارروضه، شبيه خواني ذوالجناح، صبحدم، شبيه‌خواني شام غريبان و ديگر آواها و نواهاي خاص آيين عزاداري در استان بوشهر است. بررسي زبان، بيان، انديشه، موسيقي و قالب اشعار اين نوحه‌ها منعكس كنندۀ ويژگي تاريخ و فرهنگ غني اين استان است .