سفاﻟﯿﻨﻪ ﻫﺎي دوره اﯾﻠﺨﺎﻧﯽ ﺑﺴﺘﺮي ﺑﺮ ﻇﻬﻮر و ﺑﺮوز ﻋﻨﺎﺻﺮ و ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻐﻮل

ﯾﮑﯽ از روﯾﺪادﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﻗﺮون ﻣﯿﺎﻧﻪ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﺮآﻣﺪن و ﭘﯿﺸﺮوي ﻣﻐﻮﻻن ﻓﺎﺗﺢ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺗﺸﮑﯿﻞ دوﻟﺘﯽ واﺣﺪ ﺑﻮد، اﺳﺘﻘﺮار آﻧﻬﺎ ﺳﺒﺐ رواﺑﻂ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﯿﻦ ﻣﻤﺎﻟﮏ ﺷﺮﻗﯽ آﺳﯿﺎ و ﻧﻮاﺣﯽ ﻏﺮﺑﯽ را در ﭘﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻧﺘﺎﯾﺞ آن اﺧﺘﻼط دو ﺗﻤﺪن ﻗﺪﯾﻢ ﭼﯿﻨﯽ و اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﻮد. ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان اﯾﻦ دو ﻗﻮم در زﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪ دوﻟﺖ واﺣﺪ ﻣﻐﻮل ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﺸﺎن ﺑﺴﯿﺎري از ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت و ﻣﻌﺎرف ﺧﻮد را ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت، ﻫﻨﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮﮔﺮي ﺑﻮد.از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻐﻮﻻن ﺑﻪ زﻧﺪه ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ آداب ﻣﻐﻮﻟﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻗﺒﻮل اﺳﻼم و اﻗﺎﻣﺖ در اﯾﺮان و آﻧﭽﻪ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻐﻮل و آداب و ﻣﺮاﺳﻢ اﺟﺪاد آﻧﺎن ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻮد، ﻣﻮﺟﺐ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان دوره اﯾﻠﺨﺎﻧﯽ ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي ﻣﻐﻮﻻن ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎه و آداب و ﺳﻨﻦ آﻧﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺗﺎﺛﯿﺮ ﭘﺬﯾﺮي از ﻫﻨﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮﮔﺮي ﭼﯿﻨﯽ، ﺳﻔﺎﻟﯿﻨﻪ ﻫﺎي اﯾﻦ دوره را ﺑﺎ ﺗﺼﺎوﯾﺮي ﺗﺰﯾﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ داﺷﺘﻦ روح اﺻﯿﻞ ﻫﻨﺮ اﯾﺮاﻧﯽ، از ﻧﻘﺸﻤﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﭼﯿﻨﯽ و ﻧﻘﻮش ﻃﺒﯿﻌﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻐﻮﻻن ﺑﺎ آن آﺷﻨﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ وﺟﻮد زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻣﻮرد اﻗﺒﺎل و رﺿﺎﯾﺖ ﺣﺎﮐﻤﺎن ﻣﻐﻮﻟﯽ ﻧﯿﺰ واﻗﻊ ﮔﺮدد.در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎه و ﻣﻮﻃﻦ اﺻﻠﯽ ﻣﻐﻮﻻن و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ آداب و رﺳﻮم و ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي اﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺗﺎﺛﯿﺮ ﭘﺬﯾﺮي از ﻫﻨﺮ و ﺗﮑﻨﯿﮏ ﺗﺼﻮﯾﺮﮔﺮي ﭼﯿﻨﯽ ﺑﺎ دﺳﺘﻤﺎﯾﻪ ﻗﺮار دادن ﭼﻨﺪ ﺳﻔﺎﻟﯿﻨﻪ و ﮐﺎﺷﯽ از دوره اﯾﻠﺨﺎﻧﯽ، ﻧﻘﻮش ﺳﻔﺎﻟﯿﻨﻪ ﻫﺎي اﯾﻦ دوره را ﻣﺘﺎﺛﺮ از اﯾﻦ دو ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ.

this article has no abstract