حاشيه‌نشيني و احساس امنيت: مطالعه جوانان حاشيه‌نشين شهر تبريز

فاقد عنوان لاتين

هدف اين مقاله مطالعه مسايل اجتماعي مناطق حاشيه­ نشين شهر تبريز و تأثير آن بر احساس امنيت و ساير آسيب­هاي مرتبط با حاشيه ­نشيني و ميزان احساس امنيت است. با به‌كارگيري روش پيمايش و پرسشنامه محقق ساخته، اطلاعات مورد نياز از 260 فرد 15 الي30 ساله­ ي محله­ هاي حاشيه‌نشين شهر تبريز جمع­ آوري گرديد. در ارتباط با مسايل اجتماعي محله ­هاي حاشيه نشين، بيكاري و فقر از مسايل اقتصادي مهم و نيز اعتياد، فروش مواد مخدر و مشروبات الكلي از آسيب­ هاي اجتماعي مهم محله­ هاي مورد مطالعه است. مسايلي كه با وضع اقتصادي افراد ارتباط معني­ دار داشته و به ­دنبال خود مسايل اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي ديگري را دربرداشته است. روابط اجتماعي حاكم در سطح كلان‌شهر تبريز و آشنايي جوانان حاشيه‌نشين با اين سبك زندگي از يك طرف و پاي‌بندي خانواده‌هاي حاشيه‌نشين به آداب و رسوم سنتي مبدأ از طرف ديگر، امنيت و آرامش خانواده­ هاي حاشيه‌نشين را با مشكل مواجه ساخته است. اكثريت پاسخگويان احساس امنيت در محيط خانواده و نيز احساس امنيت از لحاظ فرهنگي را در سطح پايين دانسته ­اند. اين امر نشان مي­دهد مسايل فرهنگي نقش به‌سزايي در ميزان احساس امنيت افراد در مناطق حاشيه‌نشين دارد. با توجه و رسيدگي بيشتر به بُعد فرهنگي احساس امنيت و فراهم كردن امكانات فرهنگي بيشتر در محله­ ها؛ همانند كتابخانه‌هاي‌عمومي، فرهنگ سراها، طراحي برنامه­ هايي كه ارزش‌هاي جديد با بار مثبت فرهنگي را به خانواده ­ها القاء كند، مي­توان ميزان امنيت خاطر جواناني كه در محله­ هاي مذكور زندگي مي‌كنند را بالا برده و از ميزان تعارضات ارزشي بين‌نسلي به وجود آمده بين جوانان و والدين پا به سن گذاشته كاست.

فاقد چكيده لاتين