بررسي الگوي مصرف و مرز ناامني غذايي خانوارهاي روستايي استان گيلان

Analysis of Food Consumption Model and Food Insecurity Border of Rural Households of Guilan Province

در اين پژوهش ضمن برآورد خط فقر غذايي براي مناطق روستايي استان گيلان با استفاده از اطلاعات درآمد و هزينه خانوارهاي روستايي در سال 1392 شاخص­هاي ناامني غذايي ارائه شده­است. به منظور دسترسي به اين هدف ابتدا با استفاده از مدل سيستم تقاضاي تقريباً ايده­آل، الگوي مصرفي روستايي بررسي شد.گروه­هاي مورد مطالعه شامل آرد، رشته، غلات، نان و فرآورده­هاي آن، انواع گوشت، لبنيات و تخم­مرغ، روغن­ها و چربي­ها، ميوه­ها و سبزي­ها، خشكبار و حبوبات، قند و شكر و ادويه، چاشني­ها، نوشابه­ها و دخانيات مي­باشند. خط فقر برابر با 1755337 ريال در ماه به ازاء هر فرد در نظر گرفته­شد. بر طبق معيار فوق حدود 33/34 درصد از افراد خانوارهاي روستايي منتخب استان گيلان در زير خط فقر قرار دارند. بر اساس نتايج به­دست­آمده شكاف فقر مقدار عددي 7/15 را نشان مي­دهد كه نشان­دهنده ميزان اعتبارات لازم براي ريشه كني فقر مي­باشد كه با مطالعه مقدار كشش هاي درآمدي و قيمتي به­دست آمده بيانگر اين واقعيت است كه خانوارهاي فقير فقط سهم كوچكي از افزايش درآمدشان را به خريد كالاهاي خوراكي اختصاص مي­دهند در نتيجه از بين بردن فقر غذايي مشكل و پر هزينه تر خواهد­بود.