خلاقيت در معماري با الهام از حكمت متعاليه

فاقد عنوان لاتين

اين جستار ذيل پرسش از مفهوم خلاقيت در معماري به بررسي مفهوم خلاقيت انسان و خلاقيت هنري در حكمت متعاليه پرداخته‌ است. در اين راستا، بحث خلافت الهي انسان، وجود ذهني، تعريف صدرايي از نفس انسان، تناظر مراتب ادراكي او با مراتب عالم، نظريه‌‌‌هاي اداركي انسان و جايگاه و نقش عقل و خيال، و مبحث كشف و الهام بررسي گرديدند. بر مبناي اين مطالعه، خلاقيت انسان با الهام از حكمت متعاليه در نسبت با مظهريت خلق عالم توسط خداوند و ذيل مقام خلافت الهي انسان قابل تبيين است و به تناسب مراتب اين مظهريت، داراي درجاتي است كه بر صنعت و هنر منطبق مي‌گردد. همچنين تبييني از خلاقيت بر مبناي سير انسان در مراتب هستي و مبتني بر قواي ادراكي او طرح گرديد كه به معماري به عنوان حاصل تصرف انسان در محيط، در استقرار و سير نزولي و صعودي ميان عوالم هستي قابل انطباق مي‌باشد. اين بحث مي‌تواند مبناي نظريه‌اي براي سنجش و داوري معماري اسلامي از منظر فرآيند تحقق آن قرار گيرد.