تحليل ساختاري اكوسيستم ملي نوآوري: بهره برداري از داده هاي جهاني براي سياست گذاري ايراني

زمينه و هدف: الگوهاي سيستم ملي نوآوري عمدتاً به زيست‌بوم نوآوري بي­توجه هستند. از اين رو نمي‌توانند چرايي رونق يا كسادي نوآوري در بين كشورها را به‌خوبي تبيين كنند. اين مقاله به تبيين نقش زيست‌بوم نوآوري در رونق و كسادي نوآوري در چارچوب الگوي اكوسيستم ملي نوآوري مي‌پردازد. روش‌شناسي: اين پژوهش از نظر نوع استفاده، كاربردي و از نظر هدف، پژوهشي توصيفي است كه در آن از داده‌هاي پنل كشوري (داده‌هاي 137 كشور جهان در سه سال متوالي)، تكنيك مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم افزار اسمارت پي آل اس استفاده شد. يافته‌ها: تحليل‌هاي تجربي نشان داد كه مؤلفه‌هاي متنوع زيست‌بوم نوآوري در پرورش و رونق نوآوري نقشي اساسي دارند. فناوري اطلاعات، آموزش دانشگاهي، پژوهش دانشگاهي و تعاملات نوآورانه مؤلفه‌هاي پايه اكوسيستم ملي نوآوري هستند. كميت، كيفيت و ظرفيت اين مؤلفه‌ها، ميزان خلاقيت، ظرفيت باروي، ميزان پويايي و سطح چالاكي اكوسيستم ملي نوآوري را تعيين مي‌كنند. كميت و كيفيت كارآفريني، ميزان دسترسي به اعتبارات مالي، كميت و كيفيت زيرساخت‌هاي فيزيكي و ميزان سرمايه‌گذاري‌هاي مالي و فيزيكي توسط كارآفرينان، دولت و بنگاه‌ها به پرورش، رونق و گسترش نوآوري كمك مي‌كنند. اين مؤلفه‌ها علاوه بر توليد دانش در داخل زيست‌بوم و جذب دانش از خارج زيست بوم، به تجاري‌سازي دانش جديد كمك مي‌كنند. نفوذ و اشاعه دانش در زيست‌بوم و پايداري اكولوژيك از پيامدهاي اصلي اكوسيستم ملي نوآوري هستند. نتيجه‌گيري: دولت براي پرورش اكوسيستم ملي نوآوري در ايران و رونق بخشيدن به ميزان خلاقيت و نوآوري ابتدا بايد مؤلفه‌هاي زيست‌بوم نوآوري (مانند محيط يادگيري، سياسي، حقوقي و كسب و كار) را اصلاح كند.