نقش شعوبيه در برانگيختن(طبقات) ايرانيان براي حضور در حركت‌هاي مخالف دولت اموي

امويان و عرب­ هاي مسلمان از طريق فتوح پا به درون جامعه­ي ايراني گذاشتند، درحالي كه خود هنوز نتوانسته بودند تفكراتي جاهلي را كه قبلاً با آن خو­گرفته بودند، به كلي كنار بگذارند. بنابراين مردم اين جامعه را از هر طبقه و گروه موالي خواندند. با محروم كردن بسياري از آنها از بخش­ هاي از حقوق مدني و اجتماعي خود كه در اسلام مورد تصريح قرار گرفته بود زمينه به وجود آمدن گروهي ابتدا ناراضي و سپس منتقد و مساوات طلب، سرانجام معارض ضدعرب تحت عنوان شعوبيه را به وجود آوردند. اين گروه با فعاليت­هاي ادبي و سياسي، و پنهان شدن در لفافه مرام و مسلك ­هاي گوناگون، امكان تعامل و حضور طبقات فرادست و فرودست ايراني را در حركت­ هاي مخالف دولت اموي چون قيام حارث­بن­سريج، قيام ابن­اشعث، خوارج ... فراهم آورد. اين پژوهش با استفاده از روش تحليلي و شيوه­ي جمع­آوري داده­ ها از منابع تاريخي، نقش شعوبيه را در برانگيختن و حضور طبقات ايراني(فرادست و فرودست) ايراني در حركت­ هايي كه به مخالفت با دولت اموي شكل گرفت، مورد مطالعه قرار­ داده است.

this article has no abstract