بررسي دلايل و ميزان گرايش به فرقه‌هاي انحرافي و نقش آن در امنيت‌ اجتماعي (مطالعه موردي: فرقۀ ضاله بهائيت)

گرايش شهروندان به فرقه‌هاي انحرافي، اگرچه پديده‌ نوظهوري نيست، اما طي سال‌هاي اخير، رويدادهايي با حضور برخي فرقه‌هاي انحرافي در جهت‌دهي به تنش‌ها و آشوب‌هاي اجتماعي، بازتاب نگران‌كننده‌اي در جامعه و نظام‌اجتماعي به‌وجود آورده ‌است. پژوهش حاضر با هدف مقايسه ميزان گرايش شهروندان به فرقه‌هاي انحرافي و اعتقادات فرقۀ بهائيت و عوامل مؤثر بر آن باتأكيدبر نقض امنيت ‌اجتماعي در دو شهر استان اصفهان، با بررسي متغيرهايي چون، بي‌هويتي در دو بعد ديني و اجتماعي و نقض امنيت ‌اجتماعي انجام شده ‌است. اين پژوهش به روش پيمايشي بين600 نفر از شهروندان 18 تا 64 سال شهر "الف" و "ب" با استفاده از سه شيوه نمونه‌گيري هدف‌مند، خوشه‌اي و تصادفي ساده، با كمك ابزار پرسشنامه مورد مطالعه قرار گرفته ‌است. بالابودن ضريب آلفاي كرونباخ براي متغيرها حكايت از مطلوبيت پايايي ابزار پژوهش دارد. يافته‌هاي تحقيق نشان داده است كه ميزان گرايش به اعتقادات فرقۀ بهائيت بين دو منطقه شهر "الف"و"ب"متفاوت است؛ به‌طوري‌كه بيشترين ميزان، متعلق به شهر"ب"مي‌باشد، همچنين متغير بي‌هويتي ‌ديني بيشترين تأثير را در گرايش به اعتقادات فرقۀ بهائيت دارد و بين گرايش به فرقه بهائيت و نقض امنيت ‌اجتماعي، رابطه وجود دارد.

this article has no abstract