بازكاوي وي دلالت حديث «اعرفوا منازل الرجال» بر مبناي اكثار روايت از معصوم

از مباحث قابل‌بررسي در قلمرو توثيقات عام رجالي، كثرت روايت از معصوم(ع)است. شماري از رجال‌پژوهان،‍احراز اين ويژگي را مشعر به مدح راوي دانسته، به پاره‌اي از احاديث اماميه استناد نمودهاند. با اين‌ همه‌، دلالت اين روايات با ابهام وچالش‌هايي روبه‌رو بوده و مستلزم بازخواني است. اين مقاله، پس از بازكاوي دقيق‌، درباره آراي موافقان و مخالفان، با بُنمايهاي از دو رويكرد توصيفي-انتقادي، علاوه بر تفكيك ميان كاربست اين قاعده، و تمسك به احاديث معصومان، پذيرش احاديث راويانِ مسكوت الحال را منوط به احراز شروط ايجابي و سلبي دانسته است. از ديگر سو، با ژرفنگري در كاربست مفاهيم روايت، در فرآيندي مرتبط با ساير احاديث هم مضمونِ معصومان(ع)؛ دلالت اين احاديث را شامل راوياني مي‌داند كه علاوه بر نقل‌هاي فراگير از پيشوايان معصوم(ع)خود، به ويژگي‌هايي نظير درايت و فقاهت نيز نسبت به مفاهيم و مداليل احاديث اهتمام ورزند.

No abstract