مقايسه تطبيقي شاخص هاي كيفيت زندگي در نواحي شهري منطقه دو شهر اردبيل با استفاده از مدل ELECTRE

فاقد عنوان لاتين

تمايل جمعيت در سرتاسر جهان براي تمركز در شهرها، يكي از دلايل اصلي توجه به مفهوم كيفيت زندگي در مطالعات است. كيفيت زندگي يك فرد ميزان برخورداري او را نشان مي‌دهد، البته نه فقط به چيزهايي كه به آن‌ها دست يافته است، بلكه تمام گزينه‌هايي كه شخص فرصت انتخاب آن­ها دارد.جوهره اصلي كيفيت زندگي شهري، تأمين و ارضاي توأمان نيازهاي مادي و معنوي انسان است. در واقع برنامه­ ريزي براي مسكن، كار و اشتغال، بدون تأمين نيازهاي رواني، عاطفي و اجتماعي شهروندان بي­ فايده خواهد بود. امروزه كيفيت زندگي شهري به عنوان كليدي­ ترين مفهوم در برنامه‌ريزي شهري است. يافته‌ها و مطالعات كيفيت زندگي مي‌تواند براي تشخيص خط مشي استراتژي­هاي گذشته و طراحي سياست‌هاي برنامه‌ريزي در آينده استفاده شود­. هدف پژوهش حاضر، مقايسه تطبيقي شاخص­ هاي كيفيت زندگي در نواحي سه‌گانه منطقه دو شهر اردبيل مي‌باشد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، كاربردي و به لحاظ ماهيت توصيفي – تحليلي مي‌باشد.جمع ­آوري داده‌ها و اطلاعات به صورت پرسشنامه و كتابخانه ­اي صورت گرفته است. براي وزن­ دهي شاخص ­ها از آنتروپي شانون­ و از مدل تصميم­ گيري چند معياره الكتر (ELECTRE) جهت رتبه­ بندي نواحي استفاده شده است. ­نتايج پژوهش نشان مي‌دهد برخورداري نواحي از شاخص ­هاي كيفيت زندگي متفاوت مي‌باشد. به طوري كه­ناحيه يك از لحاظ شاخص­هاي امنيت با (2)، دسترسي با (2)، اقتصاد با (2)، ارتباطات (حمل ­و نقل) با (2)، روابط اجتماعي با (1) و رضايت از محله با (2) امتياز در رتبه اول قرار دارد. ناحيه دو از لحاظ شاخص محيط زيست با (1) و مسكن با (1) امتياز در رتبه اول و ناحيه سه از لحاظ شاخص بهزيستي فردي و رفاه اجتماعي با (2) امتياز در رتبه اول قرار دارد.