بررسي ريختشناسانة داستان شغاد از شاهنامه

مقاله پيش رو در صددصدد است تا داستان شغاد از شاهنامه را بر پايه نظريه ريخت شناسي ولاديمير پراپ تحليل و ميزان برابري آن دو با يكديگر را بررسي كند؛ به همين منظور در بخش نخست، مباني نظري مكتب ساختارگرايي و ريخت شناسي بررسي مي شود. در ساختارگرايي اصالت متن، بي توجهي به ريشه هاي فرهنگي، اجتماعي و تاريخي و توجه به روابط متقابل واحدهاي متن مورد توجه بوده و در ريخت شناسي نيز مواردي مانند چهار قانون كلي در شخصيت ها، عناصر پايدار و متغيير داستان، كنش هاي هفت گانه شخصيت ها، كاركردها و انواع حركت در داستان بررسي مي شود. نگارندگان در بخش دوم به بررسي داستان شغاد بر پايه يافته هاي پراپ پرداخته و، با رسم جداول جدول و شكل هايي اين مباحث را كه با كاركردهاي پراپ مطابقت دارد نشان داده اند، هم چنين در مواردي جابه جايي كاركردها و تفاوت ها را نيز مشخص كرده اند. حاصل اينكه داستان از يك سو بر پايه الگوي پراپ داراي دو حركت است و از سوي ديگر مولفه هايي دارد كه با قوانين الگوي مورد نظر مطابق نيست.