نقد محتوايي داستان ملكوت و رمزگشايي دلالت هاي استعاري آن

اين مقاله در پي آن است تا بعضي از خصوصيات زباني و موضوعي داستان ملكوت را توضيح دهد، لذا با توجه به دو رو يكرد مهم ساختاري و روان تحليلي تهيه شده است. دلالت هاي زباني و توجه به جنبه سوررئاليستي و استعاري متن كه نمودي از ساختار و زبان منحصر به فرد ملكوت است به همراه فضاسازي خاص رواني قصه، بيا نگر توجه صادقي به خصوصيات زباني و موضوعي ملكوت مي باشد. در بررسي محتوايي سعي شده از مكتب روان تحليلي فرويد و در رمزگشايي دلالت هاي استعاري از نظريه هاي زبان شناسانه سوسور جهت تبيين داستان بهره گرفته شود. مباحث تاكيد شده در مقاله مذكور عبارتند از: ادغام (استعاره) و جا به جايي (مجاز) _كه از مفاهيم مشترك مقوله ساختاري و روانكاوي است_، هم چنين بحث دال و مدلول هم در زبان ملكوت و هم در تحليل شخصيت هاي قصه، نقش ناخود آگاه؛ به مثابه زبان اميال و عقده هاي سركوب شده و تعارض و دوگانگي شخصيت ها.