نگرشي ساختارگرايانه به قصيده حاجيان ناصرخسرو

هدف اين مقاله بررسي و نگرش ساختارگرايانه و تحليلي به قصيده حاجيان ناصرخسرو است. اين پژوهش، قصيده حاجيان ناصرخسرو را در سه سطح زباني، ادبي و فكري مورد تحليل و بررسي قرار داده است. اين مقاله بر آن است تا با ارايه تحليل‌هاي آماري و نموداري نشان دهد كه ناصرخسرو ضمن تسلط به مناسك و مواقف حج از شيوه‌هاي نوين و تاثيرگذار در انتقال مفاهيم ديني و مذهبي بهره جسته است. اين مقاله همچنين به پر بسامدترين واژه‌ها، مكان‌ها، صنايع بديعي و صنعت سوال و جواب در شعر ناصرخسرو پرداخته است.

this article has no abstract