ظرفيت‎هاي اقتباس سينمايي از رمان ده نفر قزلباش اثر حسين مسرور

ادبيات داستاني فارسي، گنجينه‎اي غني از روايت‎هاي مختلف فكر و خيال نويسندگان خوش ذوق ايراني است كه در تعامل با هنر پر نفوذ سينما، قابليت‎هاي تعامل فراواني دارد و رمان تاريخي ده‌نفرقزلباش نوشته‌ي حسين مسرور، يكي از اين آثار است كه در بستر ادبيات عاميانه با جزئيات فراوان نوشته شده و با بهره‎مندي از وجوه تصويري و تعدد برخي عناصر نمايشي، ظرفيت‌هاي اقتباسي مطلوبي دارد. بر اين اساس در مقاله‎ي پيش رو تلاش شده به روش توصيفي تحليلي نشان داده شود چگونه زمينه‎ي داستاني اثر و فراز و فرودهاي پركشش آن در كنار انبوهي از خرده‌روايت‎ها با انواع بحران‎ها و نقاط اوج داستاني، به بستري تبديل شده كه ساير عناصر نمايشي مانند كشمكش‌هاي پر هيجان فراوان، توصيفات متنوع و دقيق تصويري و شخصيت‎هاي نمايشي باورپذير، با بياني حماسي و كنش‎محور در آن شكل گرفته و در تعامل با درونمايه‏هاي پرمخاطب، اين اثر را به گزينه‌اي مطلوب براي اقتباس سينمايي تبديل كرده است.