تأثير روش‌هاي مقابله با تنش بر فشار شغلي كاركنان كارخانجات كاشي شهرستان آباده

مقدمه: استرس نتيجه تعامل بين فرد و موقعيتي است كه فرد، توانايي خود را به منظور پاسخگويي به مطالبات ناكافي مي داند و مسئله شايع در محيط هاي كاري مي باشد. هدف اصلي اين پژوهش بررسي تأثير روش هاي مقابله با تنش بر فشار شغلي كاركنان كارخانجات كاشي شهرستان آباده بود. روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفي تحليلي مي باشد كه از بين كاركنان سه كارخانه كاشي فعال در شهرستان آباده در سال 1394، 288 نفر به شيوه ي نمونه گيري تصادفي طبقه بندي شده به روش سيستماتيك، انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه ي استرس شغلي هلريگل و اسلوكام و پرسشنامه شيوه هاي مقابله با استرس (CISS)، مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده هاي به دست آمده با استفاده از تحليل رگرسيون چندمتغيري، مورد ارزيابي آماري قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان دادند كه راهبردهاي مسئله مدار با ضريب بتاي معادل (320. 0= beta) و سطح معني داري (0005. 0=P) پيش بيني كننده ي منفي و راهبردهاي هيجان مدار با ضريب بتاي معادل (329. 0= beta) و سطح معني داري (0005. 0=P) پيش بيني كننده ي مثبت استرس شغلي مي باشند. راهبردهاي هيجان مدار نيز قادر به پيش بيني تغييرات مربوط به استرس شغلي و ابعاد آن مي باشند، اما راهبردهاي اجتناب مدار قادر به پيش بيني استرس شغلي و ابعاد آن نبود. نتيجه گيري: با توجه به يافته ها مي توان اثرات استرس شغلي شاغلين را با افزايش راهبرد مسأله مدار از طريق آموزش استفاده از اين نوع راهبردها و همچنين كاهش راهبردهاي هيجان مدار آن ها بهبود بخشيد.