تحليل غيرخنثايي اثرات سياست هاي پولي از طريق نرخ بهره اسمي در الگوي سيدراسكي تعميم يافته در اقتصاد ايران: رويكرد كنترل بهينه

فاقد عنوان لاتين

سيدراسكي (1967) با قرار دادن پول در تابع مطلوبيت در چارچوب يك الگوي رشد نئوكلاسيكي به تحليل نقش پول در اقتصاد پرداخته است. نتايج­ وي بيانگر ابر خنثايي پول در وضعيت يكنواخت است. مسئله اساسي اين پژوهش تعميم الگوي سيدراسكي بر اساس مطالعه رايز (2007) است. سپس، به تحليل غيرخنثايي اثرات سياست­ هاي پولي از طريق نرخ بهره اسمي در الگوي سيدراسكي تعميم­ يافته با استفاده از رويكرد كنترل بهينه پرداخته مي­شود. نتايج حاصل از كاليبره كردن و تحليل حساسيت متغيرهاي كلان در اقتصاد ايران بيانگر اين است كه با كشش ­پذير بودن تقاضاي مانده­ هاي واقعي پول نسبت به نرخ بهره اسمي در تابع مطلوبيت جدايي ­ناپذير، سياست پولي در وضعيت يكنواخت خنثي نيست. بنابراين، سياست پولي كه منجر به كاهش 3/6 درصدي نرخ رشد بهره اسمي شود، باعث افزايش تقاضاي مانده­هاي واقعي پول از 9/82 به 10/63 شده است. درنهايت، باعث افزايش سطح سرمايه سرانه، توليد سرانه و مصرف سرانه از 46/8 ، 2/90 و 2/38 به 9/42، 3/07 و 2/48 شده است. علاوه بر اين، نتايج شبيه ­سازي در وضعيت يكنواخت در اقتصاد ايران در دوره (1434-1394)، بيانگر اين است كه سياست پولي كه منجر به كاهش نرخ بهره اسمي شود، سطح سرمايه، توليد و مصرف سرانه را به‌طور پيوسته افزايش مي ­دهد.