مقايسه سطح ويتامين D در مبتلايان به بيماري آلزايمر

زمينه و هدف: بيماري آلزايمر شايعترين نوع دمانس در ميان جمعيت رو به كهولت امروز مي‌باشد كه حدود ۶۰ تا %۷۰ موارد دمانس را تشكيل مي‌دهد. ويتامين D به‌عنوان ريسك فاكتور طيف گسترده‌اي از بيماري‌ها شناخته شده است. ويتامين D به‌عنوان يك نورواستروييد نقش مهمي در تكامل و حفاظت سيستم عصبي داشته و بسياري از مكانيسم‌هاي موثر در پاتوژنز آلزايمر شامل تجمع پلاك‌هاي آميلوييد بتا، استرس‌هاي التهابي، اكسيداتيو، عروقي، افزايش كلسيم داخل سلولي و كمبود استيل‌كولين را تعديل مي‌كند. روش بررسي: در اين پژوهش موردشاهدي كه از فروردين تا اسفند سال ۱۳۹۴ در درمانگاه‌هاي بيمارستان روزبه و امام‌خميني (ره) شهر تهران انجام گرديد، ۴۴ بيمار آلزايمر با ۴۰ بيمار ديگر كه بيماري آن‌ها با ويتامين D ارتباطي نداشت به‌عنوان گروه شاهد مقايسه شدند. داده‌ها از نتيجه آزمايش سرمي ۲۵ هيدروكسي ويتامين D (25(OH)D3) شركت‌كنندگان به‌دست آمد. يافته‌ها: ميانگين سطح سرمي ويتامين D در مبتلايان به بيماري آلزايمر با گروه كنترل تفاوت معناداري نداشت (۰/۰۵۷=P) و زماني كه افراد براساس سطح سرمي به سه دسته كمبود ( ۱۰)، عدم كفايت (۱۰۲۹) و كفايت ( ng/ml ۳۰) تقسيم شدند، ارتباط معناداري با ابتلا به آلزايمر به‌دست آمد (۰/۰۱۹=P). نتيجه‌گيري: نتايج ما تاييد مي‌كند كه كمبود ويتامين D با افزايش در ابتلا به بيماري آلزايمر همراه است. اين به بحث مداوم درباره نقش ويتامين D در شرايط غيراسكلتي مي‌افزايد. افرادي كه مبتلا به كمبود ويتامين D هستند، بايد مكمل مناسب را دريافت كنند.