مطالعه نئوتكتونيك و فرسايش حوضه مارون با تكنيك ژئومورفومتري

بررسي رابطه ي فعاليت هاي تكتونيكي و ارتباط آن با شكل گيري لندفرم هاي زمين، مبحث مهمي در مطالعات ژئومورفولوژيكي است. در اين پژوهش، حوضه ي رود مارون در جنوب غربي ايران مورد مطالعه قرار گرفته است. با تحليل مدل رقومي ارتفاع منطقه به عنوان داده ي اصلي و استخراج پارامترهاي شاخص شيب طولي رود (SL)، منحني هيپسومتري و نقشه ي هم پايه به عنوان شاخص، به بررسي شرايط نئوتكتونيكي منطقه پرداخته شده است. هدف اين مطالعه، بررسي وضعيت فعاليت تكتونيكي منطقه، ارتباط آن با فرسايش و نحوه ي شكل گيري لندفرم هاست. الگوي خطوط هم پايه در منطقه ي مورد مطالعه، نشان دهنده ي شرايط فرسايش منطقه در گذشته ي زمين شناسي بوده و تأييد كننده ي اين است كه دره هاي ايجاد شده، از نوع دره ي آبي هستند. منحني هيپسومتري حوضه ي رود مارون در منطقه ي مورد مطالعه، حالت S شكل دارد و تعادل نسبي فرسايش و تكتونيك با غلبه فرسايش را نشان مي دهد. الگوي توزيع شاخص شيب طولي رودخانه در منطقه ي مورد مطالعه، تشخيص چند قلمرو اصلي را ممكن ساخت. مقادير بالاي اين شاخص، در حد فاصل سد مارون تا سد شهدا و حداقل مقادير در بالا دست سد مارون مي باشد. تفسير نقشه ي همپايه ي منطقه نشان داد كه بالادست حوضه، مقادير همپايه ي بيشتري دارد و در پايين دست، مقادير كمتر مي شود. اين يافته با الگوي SL و مشاهدات ميداني نيز همخواني دارد. با توجه به نتايج به دست آمده در منطقه، شرايط فرسايشي بر تكتونيك غالب است.