تأثير سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي بر سلامت در كشورهاي درحال‌توسعه

مقدمه: سرمايه گذاري مستقيم خارجي (FDI) از كانال هاي مختلفي به طور مستقيم و غيرمستقيم، سلامت را متأثر مي كند. بر اين اساس، هدف اصلي اين مطالعه بررسي تأثير FDI بر سلامت، در كشورهاي درحال توسعه است. مواد و روش ها: اين مطالعه با استفاده از داده هاي آماري 25 كشور درحال توسعه طي دوره ي زماني 2014-1995، به بررسي رابطه ي بلندمدت بين شاخص سلامت، سهم FDI از توليد ناخالص داخلي (GDP)، سرانه ي پزشك، درآمد سرانه، نرخ ثبت نام در دوره هاي متوسطه و نرخ شهرنشيني پرداخته است. به اين منظور از برآوردگر به روز رساني مكرر و كاملاً تعديل شده (CupFM) استفاده شده است. هم چنين، تحليل داده ها به كمك نرم افزارهاي، STATA و GAUSS انجام شده است. يافته ها: بر اساس نتايج به دست آمده از برآورد مدل، سهم FDI از توليد ناخالص داخلي، سرانه ي پزشك، درآمد سرانه، نرخ ثبت نام در دوره هاي متوسطه و نرخ شهرنشيني، شاخص سلامت را در بلندمدت بهبود مي بخشند. بر اين اساس يك درصد افزايش در سهم FDI از توليد ناخالص داخلي، در بلندمدت، نرخ مرگ و مير نوزادان را در كشورهاي درحال توسعه حدود 0.07 درصد كاهش خواهد داد. نتيجه گيري: فراهم كردن بسترهاي لازم جهت جذب FDI در كشورهاي درحال توسعه، مي تواند به ارتقاي سطح سلامت در اين كشورها كمك كند.