ميزان جرات ورزي و ارتباط آن با پيشرفت تحصيلي دانشجويان در دانشكده پزشكي بندرعباس

مقدمه و هدف : جرات ورزي يك مهارت اجتماعي و از عوامل مهم ارتباط بين فردي است كه بر عملكرد دانشجويان رشته پزشكي و پزشكان تاثير مي گذارد. اين پژوهش با هدف بررسي ميزان جرات ورزي دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي هرمزگان و تعيين ارتباط آن با پيشرفت تحصيلي انجام گرديد. روش ها: اين مطالعه يك مطالعه توصيفي تحليلي است كه به روش سرشماري بر روي كليه دانشجويان پزشكي سال دوم تحصيلي مجموعاً 69 نفر،49.3% پسر و 50.7 % دختر انجام گرفته است.ابزار سنجش ميزان جرات ورزي پرسشنامه گمبريل ريچي بوده است. مشخصات دموگرافيك و نمرات دروس دانشجويان از پرونده آموزشي آنان استخراج گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار20 Spss و آمار توصيفي و تحليلي (آزمون كاي دو و همبستگي پيرسون) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: اكثريت دانشجويان 92.8% از جرات ورزي متوسط برخوردار بودند .امتيازدانشجويان مبتلا به افت تحصيلي در ۹ حيطه از ۱۱ حيطه ي پرسشنامه گمبريل ريچي |(شامل پيش قدم شدن در آغاز يك برخورد اجتماعي، ابراز وجود،ارايه ي بازخورد منفي، تحمل انتقاد، رد كردن تقاضا، مديريت شرايط در زمان عدم دريافت خدمات مناسب، بيان احساسات مثبت، بيان محدوديت هاي شخصي و مديريت شرايط آزار دهنده) به صورت معنادار كمتر از دانشجويان گروه پيشرفت تحصيلي بود. نتيجه گيري: با توجه به اينكه فقط تعداد كمي از دانشجويان 5.8% از جرات ورزي بالا برخورداربودند تدوين برنامه هاي آموزشي جرات ورزي جهت افزايش اين مهارت در دانشجويان پزشكي بندرعباس بخصوص دانشجويان دچار افت تحصيلي لازم مي باشد.