ارتباط ميان صفات اتيستيك، نقص مؤلفه هاي حل مسئله اجتماعي، نشانه هاي افسردگي و اضطراب: رويكرد مدل يابي معادلات ساختاري

اهداف هدف مطالعه حاضر بررسي روابط ساختاري ميان صفات اتيستيك، نقص مؤلفه‌هاي حل مسئله اجتماعي، نشانه‌هاي افسردگي و اضطراب است. مواد و روش ها جامعه نمونه پژوهش شامل ۳۳۶ دانشجو ( مرد و زن) در سال تحصيلي ۱۳۹۵-۱۳۹۴ بود كه در دامنه سني ۱۸ تا ۳۵ سال قرار داشتند و به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. دانشجويان به پرسش‌نامه‌هاي ضريب طيف اتيسم، حل مسئله اجتماع (فرم كوتاه)، افسردگي بك و اضطراب بك پاسخ دادند. داده‌هاي گرده‌آوري‌شده با استفاده از روش‌هاي همبستگي پيرسون، آزمون بوت استرپ و مدل‌يابي معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS نسخه ۱۸، LISREL نسخه ۸/۵ و Mplus نسخه ۵/۱ تجزيه‌وتحليل شدند. يافته ها نتايج حاصل از تحليل نشان داد نقص مؤلفه‌هاي حل مسئله اجتماعي، در رابطه بين شدت صفات اتيستيك و نشانه‌هاي افسردگي و اضطراب نقش ميانجي دارد و تمام شاخص‌هاي برازش مدل فرضي در محدوده برازش مناسب قرار داشت. همچنين همبستگي متقابل و مثبتي (۰/۲۵≥r≥۰/۴۵) بين صفات اتيستيك، نقص حل مسئله اجتماعي، اضطراب و افسردگي وجود داشت و تمامي روابط به لحاظ آماري معني‌دار (۰/۰۱ P) بود. نتيجه گيري يافته‌هاي حاصل از پژوهش حاضر حمايت بيشتري را از رابطه ساختاري بين نقص مؤلفه‌هاي حل مسئله و شدت نشانه‌هاي افسردگي و اضطراب و صفات اتيستيك ارائه مي‌دهد و درك چگونگي ارتباط آن‌ها با نشانه‌هاي افسردگي و اضطراب كمك‌كننده خواهد بود تا در آينده به تلاش‌هايي براي ايجاد برنامه‌هاي حل مسئله براي افراد داراي صفات اتيستيك منجر شود.