بررسي رابطه ادراك از ابعاد الگوهاي ارتباطي خانواده و هوش اخلاقي با نشاط اجتماعي در دانش آموزان دبيرستاني

مقدمه: هدف اساسي پژوهش حاضر بررسي رابطه ادراك از ابعاد الگوهاي ارتباطي خانواده و هوش اخلاقي با نشاط اجتماعي در دانش آموزان دبيرستاني بود. مواد و روش ها: اين مطالعه كاربردي، از نوع مطالعات همبستگي بود. 198 دانش آموز دبيرستاني از بين جمعيت دانش آموزان دبيرستاني شهر ياسوج در سال 1395 به شيوه در دسترس انتخاب شده و سپس پرسشنامه هوش اخلاقي كيل و لينك، پرسشنامه الگوهاي ارتباطي خانواده و پرسشنامه شادي و نشاط بر روي آنها اجرا گرديد و نتايج با استفاده از اسپيرمن براون و رگرسيون چند متغيري تحليل شدند. نتايج: نتايج نشان داد بين نمره كل شادي و نشاط و جهت گيري گفت و شنود رابطه مستقيم و معني داري وجود دارد (P 0/01). همچنين از ميان زيرمقياس هاي شادي و نشاط، رضايت از زندگي، آراستگي ظاهري و كمك به ديگران با نمره جهت گيري گفت و شنود رابطه مستقيم و معني داري داشت. بعلاوه، آراستگي ظاهري و كمك به ديگران با جهت گيري هم نوايي رابطه مستقيم و معني داري داشت. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد، جهت گيري گفت و شنود مي تواند ميزان شادي و نشاط را به طور معني داري پيش بيني كند (t=4/57,P 0/01). همچنين الگوهاي ارتباطي خانواده حدود 10 درصد از واريانس شادي و نشاط را تبيين مي كنند. نتيجه گيري: با توجه به عدم همبستگي بين هوش اخلاقي و شادي و منفي شدن ميزان بتاي آن در اين معادله رگرسيون مي تواند گفت كه در اينجا هوش اخلاقي متغير بازدارنده است و اين متغيرها حدود 18 درصد از واريانس شادي را تبيين مي كنند.