نسبت‌دهي تغييرات در متغيرهاي اقليمي به نوسانات دروني اقليم و افزايش گازهاي گلخانه‌اي (مطالعه موردي: حوضه آبريز كرخه)

از آنجا كه پديده تغيير اقليم به عنوان تهديدي بزرگ براي قسمت هاي مختلف چرخه حيات به شمار مي رود، تفكيك عوامل مؤثر بر تشديد اين پديده، ضروري به نظر مي رسد. اين پژوهش روند تغييرات دما و بارش با استفاده از آزمون روند چندگانه در بالادست حوضه آبريز كرخه واقع در بخش غربي كشور ايران را مورد بررسي قرار داده است. به اين منظور، نمودارهاي دوبعدي آنومالي دما و بارش داده هاي ۱۰۰۰ ساله مدل ۳ CGCMبراي منطقه مورد مطالعه ترسيم شد. سپس نسبت دهي تغييرات رخ داده در متغيرهاي اقليمي ناشي از نوسانات دروني اقليم و يا افزايش گازهاي گلخانه اي تحت تأثير عوامل انساني مورد بررسي قرار گرفت. براساس يافته هاي اين پژوهش به احتمال ۹۵ درصد مقادير آنومالي نوسانات دروني توأم دما بارندگي در محدوده مورد مطالعه به ترتيب بين ۴/۱ ± درجه سانتي گراد و ۷۶ ± درصد مي باشد. نتايج به ترتيب نشان دهنده افزايش و كاهش در روند تغييرات دما و بارش سالانه مشاهده شده در اكثر ايستگاه هاي مورد مطالعه بود. همچنين متغيرهاي دما و بارش تحت تأثير تغيير اقليم قرار گرفته و هر چه از سال هاي گذشته به سمت سال هاي انتهايي پيش مي رويم به خصوص در بخش هاي غربي و مياني حوضه، تأثير افزايش گازهاي گلخانه اي در افزايش متغير دما و كاهش متغير بارش نمايان تر است.