همبستگي نمايه گرمابي سليانينف با نرخ تبخير و تعرق نياز آبي برخي محصولات كشاورزي در ايستگاه‌هاي هواشناسي منتخب ايران

مهم ترين عامل در تخمين نياز آبي گياه تبخير و تعرق مي باشد. در اغلب روش هاي تعيين ميزان تبخير و تعرق، ابتدا با استفاده از يك سري فرمول هاي نسبتاً پيچيده، مقدار تبخير و تعرق گياه مرجع تخمين زده مي شود و سپس از روي آن تبخير و تعرق گياه تعيين مي شود. از جمله پارامترهاي مورد استفاده در اين روش ها، تابش، سرعت باد و رطوبت نسبي هوا مي باشند. متأسفانه در ايران و بسياري از كشورها، داده هاي بلند مدت اين پارامترها به سهولت در دسترس نمي باشند. هدف از اين پژوهش محاسبه نمايه گرمابي سليانينف، كه فقط به داده هاي بارندگي و دماي روزانه احتياج دارد، و ارزيابي ارتباط آن با تبخير و تعرق پتانسيل و نياز آبي برخي محصولات نمونه در ايران مي باشد. ابتدا نمايه سليانينف براي مقادير متوسط بارندگي و دماي روزانه (طي دوره آماري 20 ساله) در فصل رشد محصولات كشاورزي محاسبه شد و با تبخير و تعرق پتانسيل و نياز آبي، ارتباط داده شد. نتايج نشان دهنده معادلات نمايي و چند جمله اي درجه دوم معكوس و قوي بين پارامترهاي همبسته بود. ضريب تعيين معادلات چند جمله اي درجه دوم (به طور متوسط 0/84) در تمام 10 محصول بيشتر از ضريب تعيين معادلات نمايي (به طور متوسط 0/72) بود. همبستگي نمايه سليانينف با نياز آبي، نشان داد مقادير ضريب تعيين، در هر دو نوع معادلات نزديك به هم مي باشد (متوسط0/83 براي معادلات چند جمله اي و 0/82 براي معادلات نمايي).