بررسي رابطه بين توانمندسازي و تعهد سازماني پرستاران مركز آموزشي – درماني شهيد صياد شيرازي گرگان (1397)

مقدمه: توانمندسازي كاركنان، تكنيك جديدي است كه براي افزايش بهره‌وري، از طريق بالا بردن تعهد كاركنان به سازمان و بالعكس مورد استفاده مديران قرار گرفته است. اين شيوه روش ارزشمندي است كه بين كنترل كامل مديريت و آزادي عمل كاركنان توازن برقرار مي‌كند. تعهد سازماني يك نگرش درباره وفاداري كاركنان به سازمان و يك فرآيند مستمر مي باشد كه به واسطه مشاركت افراد در تصميمات سازماني و توجه به موفقيت، پيشرفت و رفاه سازمان به وجود مي‌آيد. با توجه به اهميت نقش پرستاران در نظام بهداشتي درماني، اين تحقيق به منظور تعيين رابطه توانمندسازي و تعهد سازماني پرستاران مركز آموزشي - درماني شهيد صياد شيرازي گرگان(۱۳۹۷) انجام شد.روش كار: پژوهش از نوع توصيفي -تحليلي با رويكرد مقطعي بوده كه در ( ۱۳۹۷) انجام شده است. در اين بررسي 180 نفر از پرستاران مركز آموزشي - درماني شهيد صياد شيرازي گرگان به شيوه سرشماري انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه توانمندسازي روانشناختي اسپريتزر (1995) و پرسشنامه تعهد سازماني توسّط آلن و ماير ( 2000) بود كه توسط پرستاران تكميل شد.در تجزيه و تحليل داده‌ها نرم‌افزار 16 SSPS ، آمار توصيفي تحليلي بر اساس نرمال بودن يا نبودن داده‌ها از آزمون‌هاي (اسپيرمن ،پيرسون) استفاده گشت.يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه بين توانمندسازي روانشناختي و تعهد سازماني رابطه معناداري وجود دارد (0.619r=0.000 p=). يافته‌هاي مربوط به تعهد سازماني نشان داد كه پرسنل پرستاراي داراي تعهد سازماني در سطح مطلوبي هستند و بالاترين ميزان تعهد مربوط به تعهد هنجاري بود. نتايج مربوط به توانمندي روانشناختي نشان داد بيشتر پرسنل پرستاري مركز اموزشي - درماني شهيد صياد شيرازي گرگان توانمندي بالايي داشتند (ميانگين64.972) و در تمام ابعاد توانمندسازي روانشناختي در سطح مطلوبي قرار دارند و بالاترين ميانگين مربوط به بعد اعتماد بود.نتيجه‌گيري: تلاش جهت بهبود توانمندسازي مي‌تواند يك استراتژي ارزشمند براي بهبود تعهد سازماني محسوب گردد و بايد با استفاده از روش‌هاي تشويقي، دادن آزادي عمل، ارتقاي انگيزش و توان خودمديريتي، آموزش‌هاي ضمن خدمت و تقسيم كار بر اساس لياقت و شايستگي موجب با ارزش بودن، احساس اعتماد، علاقمندي و شايستگي در پرستاران مي‌شود. افراد بايد از جو حاكم بر سازمان احساس آزادي، اختيار، انگيزش و احترام كرده تا افزايش توانمندي و تعهد سازماني محقق گردد.