بررسي ساختار روايي بيت كُردي «شورمحمود و مرزينگان» بر اساس نظريّة پراپ

بيشترين دستاوردهاي ساختارگرايي و بسياري ازمحدوديّت‌هاي آن در زمينة روايت‌شناسي كه به شيوة بررسي قصّه ­هاي عاميانه انجام شد، توسّط پراپ و استراوس بود. علاوه بر بينش تأثيرگذار اين دو پژوهشگر، خميرمايه و سرشت مصالح اساطيري و افسانه­ ها هم عاملي براي پژوهش گرديد؛ به علاوه، اين داستان‌ها قابليّت اين را دارندكه سرچشمة شناسايي داستان ­هاي عصر مدرن قرارگيرند. پراپ از نويسندگان برجستة مكتب فرماليست روس، با تدوين كتاب «ريخت­ شناسي قصّه ­هاي پريان» و اثبات ساختار يكسان براي اين قصّه­ ها، از آغازگران علم روايت­ شناسي جديد شد و با اين نگاه، امكان مطالعة بسياري از قصّه­ ها را به شيوه‌اي علمي و كاربردي براي پژوهشگران فراهم نمود. تحليل ساختاري كه درحوزة ادبيّات( فارسي و ديگر زبان­ هاي محلّي در ايران) مورد توجّه قرارگرفته، گامي در جهت شناخت دقيق و همه جانبة اين آثاراست. نوشتار حاضر مي ­خواهد تا يكي از بيت­هاي كُردي با عنوان «شورمحمود و مرزينگان» را براساس نظريّة ولاديمير پراپ، مورد تجزيه و تحليل قرار دهد و موافقت الگوي ساختاري پراپ را با افسانه­ هاي كردي نشان دهد.