شناسايي معيارهاي موثر و بررسي اثرات الگوي هندسي بر كاهش تنش انرژي ژئوپاتيك در معماري

اهداف: امواجي تحت عنوان ژئوپاتيك، ناشي از اختلال در ميدان‌هاي الكترومغناطيسي، شايع‌ترين عامل در بروز برخي بيماري‌هاي مزمن جسمي و روحي انسان هستند؛ لذا هدف كلي پژوهش معرفي معيارها و راهكارهايي نوين در حوزه معماري و بررسي الگوي هندسي معماري واستو، به‌منظور پيشگيري و كاهش آسيب‌هاي ناشي از حضور انسان در مجاورت تنش ژئوپاتيك در ساختمان و به تبع آن، حفظ و ارتقاي سطح سلامت جسماني و رواني افراد است. روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع بنيادي بوده و در دو مرحله صورت گرفته است؛ در وهله اول اطلاعات از طريق مطالعه منابع اسنادي پژوهشي گردآوري شده و با بهره‌گيري از روش توصيفي تحليلي به تجزيه و تحليل داده‌ها پرداخته شده است. سپس تاثير الگوي هندسي در معماري واستو به‌عنوان يكي از عوامل موثر در كاهش تنش ژئوپاتيك، با استفاده از روش شبيه‌سازي بررسي شده است. يافته‌ها: يافته‌هاي حاصل از بررسي نتايج تحقيقات و مطالب مندرج در منابع محدود، شكل و هندسه ساختماني، مواد و مصالح، جهت‌گيري فضاها و ارزيابي بستر طراحي را به‌عنوان مهم‌ترين عوامل موثر بر كاهش و كنترل تنش ژئوپاتيك در حوزه معماري شناسايي نموده و الگوي هندسي ارايه‌شده در معماري واستو را تاييد مي‌نمايند. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش ضمن ارايه بهترين الگوي هندسي در معماري، چگونگي كنترل و تعديل تنش‌هاي ژئوپاتيك طي سه مرحله‌ طراحي معماري شامل مطالعات پيش از طراحي، اجراي پروژه‌هاي معماري و نهايتاً پس از ساخت و بهره‌برداري را بيان داشته و آگاهي معماران از مباني تنش ژئوپاتيك را امري الزامي مي‌داند.