نقش‌منديِ تصوير در غنايِ شعر معاصر با بررسي شعرمهدي اخوان ثالث و نادر نادرپور

تصوير يكي از مهمترين مشخّصه‌هاي شعر است. بي‌ترديد انسان‌ها را مي‌توان از تصاوير مهم ذهني آنها شناخت. امروزه دو ساختار از كاركرد تصوير را مي‌توان معرفي كرد: ساختاري كه تصوير را براي تزيينِ شعر مي‌خواهد و ساختاري كه تصوير را، نقش‌مندِ معني و عواطف انساني معرفي مي‌كند. تقابل تصوير در شعر اخوان ثالث با تصاوير شعري نادرپور، نكتة مهمي را دربارة سبك‌شناسيِ شعرِ معاصر مشخّص مي‌كند و آن نيز مشخّصة شعري اخوانِ واقع‌گرا و خراساني است در برابر نادرپورِ رمزگرا. در اين پژوهش، تصوير در پنج بخش، اعم از وضوح تصوير، تصويرنامه، تعليق تصوير، هارمونيِ تصوير و نقشِ تصوير در معنا بررسي و تحليل شده است. نتيجه اين بررسي نشان مي‌دهد كه رنگِ تصوير در شعرِ اخوان و نادرپور بسيار جان‌دار و غنايي است و در نقشِ تصوير، اين دو شاعر به يك اندازه از تصويرها بهره گرفته‌اند كه خود مُهر تأييدي بر نقش‌ْمند بودن تصوير در شعر معاصر است.

this article has no abstract