بررسي تاثير تغييرات ژئوسل بر پايداري شيرواني در خاك غيراشباع

اين پژوهش به بررسي عملكرد و بازدهي مسلح‌كننده ژئوسل در پايداري شيرواني مسلح شده با لايه ژئوسل در شرايط خاك غيراشباع مي‌پردازد. شيرواني مسلح شده با ژئوسل به دليل اينكه مسلح‌كننده ژئوسل داراي ارتفاع (سه بعدي) بوده، همانند يك تير در خاك عمل مي‌كند و به‌دليل داشتن خصوصيات خمشي، داراي ممان اينرسي و در نتيجه مقاومت خمشي نيز مي‌باشد. اين امر، سبب كاهش جابه‌جايي شيرواني و افزايش ضريب اطمينان شيرواني خواهد شد. در نظر گرفتن شرايط غيراشباع براي خاك، كمك زيادي در ايجاد نتايج نزديك به واقعيت مي‌كند. يكي از مدل‌هاي شناخته شده در ميان مدل‌هاي الاستوپلاستيك براي مدل‌سازي خاك‌هاي غيراشباع، مدل بنيادي بارسلون مي‌باشد كه اين مدل به نرم‌افزار FLAC2D توسط كدنويسي اضافه شده است. در اين مطالعه، به بررسي تغييرات ضخامت، طول و تعداد لايه ژئوسل بر پايداري شيرواني پرداخته شده است. نتايج به‌دست آمده نشان مي‌دهد كه بازده مسلح‌كننده ژئوسل در افزايش ضريب اطمينان به تعداد لايه و عمق قرارگيري آن بستگي دارد. با افزايش عمق قرارگيري اولين لايه ژئوسل نسبت به ارتفاع شيرواني، مقدار جابه‌جايي جانبي و قائم خاك در قسمت بالاي شيرواني افزايش خواهد يافت. همچنين ظرفيت باربري با افزايش طول لايه ژئوسل افزايش مي‌يابد. با افزايش طول لايه ژئوسل، مقاومت سطح مشترك، مقاومت كششي بسيج شده و ممان خمشي افزايش مي‌يابد.همچنين با افزايش ضخامت ژئوسل مقدار ممان اينرسي افزايش يافته و در نتيجه، مقدار لنگر خمشي مسلح‌كننده ژئوسل افزايش پيدا مي‌كند.