بررسي رابطۀ بخشش و جهت‌گيري مذهبي با تعارض زناشويي

سابقه و هدف: ازآنجاكه تعارضات زناشويي تأثيرات مخرب بي‌شماري بر سلامت رواني، خانوادگي و حتي جسمي افراد جامعه وارد مي‌سازد؛ شناخت عوامل مؤثر بر آن امري ضروري به نظر مي‌رسد. ازاين‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطۀ تعارض زناشويي با بخشش و جهت‌گيري مذهبي دروني و بيروني انجام‌ شده است. روش كار: اين پژوهش از نوع همبستگي است و جامعۀ آماري شامل معلمان متأهل و داراي فرزند شهر قم بودند كه در تابستان سال 1395 آموزش ضمن خدمت مي‌ديدند. از ميان اين جامعه (627=N)، بر اساس جدول مورگان نمونه‌اي به حجم 240 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شد. آزمودني‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي جهت‌گيري مذهبي آلپورت، بخشش راي و تعارض زناشويي ثنايي و براتي ارزيابي شدند و داده‌ها با آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه به‌روش بكوارد تجزيه و تحليل شد. در اين پژوهش همۀ موارد اخلاقي رعايت شده است و مؤلفان مقاله تضاد منافعي گزارش نكرده‌اند.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه تعارض زناشويي با بخشش و جهت‌گيري مذهبي دروني رابطۀ منفي و معناداري داشت ولي بين تعارض زناشويي و جهت‌گيري مذهبي بيروني رابطۀ معناداري وجود نداشت.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌ها مي‌توان نتيجه گرفت كه توجه به جهت‌گيري مذهبيِ زوج و تلاش براي آموزش مهارت بخشش به آنان نقش مهمي در كاهش تعارضات زناشويي خواهد داشت.