آيين هنر در سياوش‌خواني بيضايي

هنر در آثار بيضايي كاركردها و كاربردهاي فراواني دارد. افزايش آگاهي همگاني، اميد دادن براي مبارزۀ اجتماعي و فردي، افزايش وحدت و پرورش خرد نمونه­­اي از اثرگذاري­هاي هنرست. بيضايي از اين موارد در سياوش­خواني نيز بهره گرفته است. سياوش­خواني فيلم­نامه­ اي براي بازسازي داستان سياوش شاهنامۀ فردوسي است. وابستگي اين اثر به حماسه و اسطورۀ ايراني، پاي برداشت­ هايي از هنر عامه را نيز به ميان مي­كشد. براي راه­يابي به آيين هنر و شگردها و شيوه ­هاي بهره ­گيري از هنر، در آغاز به تحليل­ هاي چندگانۀ بيضايي پرداخته مي­شود. در اين بخش، ويژگي­ هاي هنر گفته مي­شود. در بخش بعد تأثيرگذاري هنر، با مواردي چون كشش­ هاي داستاني، آشكار كردن نابساماني­ هاي اجتماعي، افزايش اميدواري مردم، افزايش همبستگي، شادماني، مبارزه با ناهنجاري­ هاي اجتماعي و چشم­گير ساختن ارزش­ هاي اجتماعي بررسي مي­شود. هنر و اسطوره و انديشه­ هاي اجتماعي، موضوع­ هاي بعدي تحقيق است و در پايان تصرف در داستان مي­آيد. بخش اخير به مواردي وابسته است كه بيضايي براي تفسير، شخصيت ­پردازي دقيق­تر يا ايجاد هيجان به داستان فردوسي افزوده است.

this article has no abstract